دیگر اخبار

گموز پسته و راه مبارزه با آن

خبر اگرینیتو 1 سال قبل

 

گموز پسته (شیره ی سیاه )

بیماری گموز پسته یا پوسیدگی ریشه یا طوقه یک بیماری قارچی که به آوندهای بین ریشه و ساقه درخت طوقه آسیب می زند و باعث سبز خشک شدن درخت می شود. این بیماری اولین بار در یونان و سپس و در طی سال های اخیر در باغات پسته شهرستان رفسنجان دیده شد. از نام های دیگر این بیماری می توان به شیره سیاه یا انگومک اشاره کرد.

بیماری گموز پسته توسط چندین گونه شبه قارچ فیتوفتورا (Phytophthora) ایجاد می شود. که همگی در خاک زندگی می‌کنند این بیماری به خروج شیره یا صمغ از یک درخت اطلاق می شود و در صورت کنترل  نشدن باعث آسیب به درختان مجاور و در صورت اپیدمی شدن باعث خشک شدن کل باغ می شود. .

عامل بیماری گموز می تواند با نهال یا خاک آلوده به باغ سالم وارد شود. دوره های طولانی اشباع خاک موجب بالا رفتن خطر آلودگی شده. همچنین درختان اغلب در طول بهار و تابستان حساس تر هستند و در فصل زمستان و یا دوره خواب حساسیت کمتری دارند.

 

عامل این بیماری یک نوع قارچ است که با آب روان می توانند مسافت های طولانی را تا کیلومترها طی کند، گموز پشته روی طوقه‌ی درخت در صورت تماس زیاد آب یا رطوبت با تنه درخت رخ می دهد  و شروع به از بین بردن پوست و آوندهای آن قسمت می کند

انتقال غیرفعال عامل بیماری در یک باغ با عملیات خاکورزی نادرست، آب آبیاری، تماس ریشه ها با یکدیگر (به علت عدم رعایت فاصله کاشت)، ریختن خاک اطراف درختان آلوده در بین ردیف ها، انتقال خاک آلوده به باغ، آلوده بودن ادوات و وسایل کشاورزی اتفاق می افتد. رطوبت در پوسیدگی طوقه و ریشه درختان پسته و چرخه زندگی عامل بیماری در باغ نقش اساسی دارد. دامنه دمایی بهینه برای رشد رویشی بیمارگر ۲۰- ۳۰ درجه سانتی گراد است.

 

علائم :

تغییر رنگ ، فساد در پوست و ترشح شیره ی سیاه رنگ درآن قسمت  . اگر پوست طوقه ی درخت آلوده برداشته شود شیره  سیاه رنگ و بوی متعفنی ترشح می شود

کنترل گموز :

جلوگیری از برخورد مستقیم آب با تنه ای اصلی درخت

  در صورتی که روش آبیاری غرقابی است یک حاشیه خاکی اطراف درخت ایجاد شود تا از برخورد مستقیم آب به درخت و انتقال قارچ به درختان مجاور جلوگیری کنید

جدا کردن قسمت آسیب دیده بصورتی که آسیبی به سایر قسمتها وارد نشود

محل آلوده را با محلول بوردوفیکس با نسبت دو درصد تیمار شود

بهترین راه حل برای مبارزه با گموز ایجاد موانعی اطراف  تنه ی اصلی درخت است  تا از برخورد مستقیم آب به تنه ی اصلی جلوگیری شود

(در اوایل یا اواسط اردیبهشت ماه مناطق آلوده به گموز با قارچ کش الیت، سمپاشی شود(حداقل در دو نوبت با فاصله ای دو هفته ای  با دوز دو نیم کیلو گرم  در هزار لیتر  

 

پر روزی و سبز باشید 

مهرداد غفاری _ کارشناس ارشد باغداری شبکه تجاری کشاورزی

ادامه فرایند خرید